Το βορινό μέρος του Πηλίου είναι σχεδόν έξω από τις γνωστές διαδρομές του δημοφιλέστατου βουνού. Είναι αραιοκατοικημένο και σκεπασμένο με παραμυθένια δάση. Ο Αντώνης Ιορδάνογλου επισκέπτεται τη Ζαγορά και χάνεται στα δάση της.

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά

«Το χαρακτηριστικό του Πηλίου είναι οι στροφές…» μου έλεγε ένας καλός Βολιώτης φίλος κάποτε, «…και αυτή είναι η ομορφιά του». Η αλήθεια είναι ότι δυσκολευόμασταν να δούμε κάποια ομορφιά το φθινοπωρινό μεσημέρι που φτάσαμε στη Ζαγορά σαν ζαλισμένα κοτόπουλα από τις στροφές. Ιδρώσαμε να βρούμε την  πλατεία πάντως. Στροφές και άλλες στροφές μέσα στα σπίτια και το χωριό δεν τελείωνε. Είναι όντως μεγάλο, από τα πιο μεγάλα του βουνού, και εχει τέσσερις συνοικίες: Αγία Παρασκευή , Αγία Κυριακή, Άγιος Γεώργιος, Μεταμόρφωση. Είναι επίσης το πιο πολυπληθές κεφαλοχώρι του Πηλίου η Ζαγορά, μια σωστή κωμόπολη. Στη Ζαγορά μένουν περίπου 4000 άνθρωποι.

Η θάλασσα και το μήλο

Αναρωτιέμαι τι έγινε και ζει τόσος κόσμος εδώ. Η απάντηση λέγεται «μήλο». Ο κόσμος ζει εδώ καλλιεργώντας μήλα με τα οποία έχει μια ιδιαίτερη σχέση, οι ντόπιοι δείχνουν στις μηλιές τους μια φροντίδα και αγάπη για δέντρα που σπάνια συναντάς. Είναι από τα λίγα χωριά στη μεσοορεινή ζώνη της Ελλάδας που έχει τόσο κόσμο. Ακούσαμε πως 90% των Ζαγοριανών ασχολείται με την καλλιέργεια του μήλου. Οι υπόλοιποι με τον τουρισμό και την εξυπηρέτηση των περίπου 10.000 επισκεπτών του χωριού κατ’ έτος

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά
Δώδεκα χρόνια πριν από την ίδρυση του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς. Γενική άποψη της Ζαγοράς από καρτ ποστάλ του Στέφανου Στουρνάρα, ταχυδρομημένο στις 11-2-1904. Αρχείο Αλεξάνδρου Γ. Καπανιάρη. (πηγή)

Δεν ήταν πάντα τα μήλα που έκαναν τη Ζαγορά ακμαία και λαμπερή στο παρελθόν. Ήταν κυρίως η θάλασσα. Είναι βέβαια παράξενη αυτή η σχέση αυτής της ορεινής κοινότητας με το Αιγαίο, καθώς οι κάτοικοί της ανέπτυξαν  ναυτιλία με 150 πλοία χωρίς το χωριό να έχει καν ένα ασφαλές λιμάνι (το Χορευτό είναι εντελώς υποτυπώδες αγκυροβόλιο).Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά   Τα θρυλικά ζαγοριανά καράβια όργωναν το Αιγαίο και τη Μαύρη θάλασσα (κυρίως από τον 18ο αιώνα και μετά) και μετέφεραν όχι μόνο τα μεταξωτά και μάλλινα ενδύματα που παρήγαγε  το χωριό  – κυρίως τις διάσημες τότε μάλλινες «καπότες Ζαγοράς» – αλλά και εμπορεύματα και προϊόντα από μακρινά χωριά, αγαθά τα οποία έφταναν ως τη Ζαγορά και την παραλία της μέσα από ένα απίθανο και πολύ σοφά διαμορφωμένο δίκτυο καλντεριμιών. Σχεδόν όλη η παραγωγή μαλλιού από τη Λειβαδιά ερχόταν εδώ και γινόταν υφάσματα. Η Ζαγορά συνεργαζόταν στον τομέα αυτό και με τα Αμπελάκια. Η Ζαγορά άρχισε να ακμάζει από τα τέλη του 16ου αιώνα, όταν μεταξύ άλλων ήταν μια άτυπη πηλιορείτικη πρωτεύουσα του μεταξιού με κάπου 30.000 οκάδες ετήσια παραγωγή!

Η εμπορική και ναυτιλιακή ακμή του 18ου και 19ου αιώνα μεταφράστηκε σε ωραία πέτρινα σπίτια, μεγάλα αρχοντικά και πλατείες, περικαλλείς ναούς. Οι εύποροι Ζαγοριανοί ευεργέτησαν ποικιλοτρόπως την πατρίδα τους: με δωρεά του Ιωάννη Πρίγκου το 1767 πρωτολειτούργησε το θρυλικό Ελληνομουσείο, την πανελληνίως γνωστή σχολή της Ζαγοράς και (από το 1762) η ιστορική βιβλιοθήκη. Ακόμη λένε στο χωριό πως όταν η παλιά βιβλιοθήκη καταστράφηκε, ο εργολάβος που την γκρέμισε έλεγε ότι «ομοίαζε με ναόν..». Τόσο όμορφη , γεμάτη ξυλόγλυπτα ήταν. Η σημερινή πάντως σώζει πάμπολλα παλιά και σπάνια βιβλία.

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά   Ξημερώνει στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου. Παιδιά πάνε στο σχολείο, Αλβανοί εργάτες περιμένουν στη γωνία τον σημερινό τους εργοδότη. Το Αιγαίο στο βάθος απλώνεται ρόδινο. Καπνοί ανεβαίνουν από τις πέτρινες στέγες. Κατηφορίζουμε στο έρημο φθινοπωρινό Χορευτό, στο ιστορικό επίνειο της Ζαγοράς. Άδειο τώρα με τα μεγάλα πλατάνια να απλώνουν μυστηριακές σκιές πάνω στα ρόδινα ακρογιάλια και τα πέτρινα σπίτια. Κάτι αμυδρό υπάρχει στην παγωμένη αύρα από το «Σχολείο της θάλασσας», όπως αποκαλούσε το Χορευτό ο ποιητής Ιωάννης Δροσίνης, που έζησε οχτώ καλοκαίρια εδώ. Πιο ψηλά , πάνω από τους ελαιώνες όπου  μαυρίζουν οι μεγαλλόρρωγες πηλιορείτικες ελιές κόσμος πάει κι έρχεται στο πελώριο συσκευαστήριο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς. Είμαστε στην καρδιά του ζαγοριανού μήλου. Εδώ συσκευάζονται, επιλέγονται, τυποποιούνται τα διάσημα στην Ελλάδα μήλα «Ζαγορίν».

Ο συνεταιρισμός της Ζαγοράς είναι ο οικονομικός πυρήνας της περιοχής. Ιδρύθηκε το 1917 και είναι από τους πρωτοπόρους συνεταιρισμούς σήμερα. Έχει πάνω από 750 μέλη από Ζαγορά, Πουρί και Μακρυράχη. Ο συνεταιρισμός ξεκίνησε αρχικά με τους παραγωγούς πατάτας (ήταν διάσημες και ταξίδευαν σε ξένες αγορές με τα ζαγοριανά καράβια). Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά   Αργότερα οι αγρότες της Ζαγοράς στράφηκαν στα κάστανα, στα φιρίκια και στους ρενέδες (ξινόμηλα). Μετά ήρθε από την Αμερική το κόκκινο μήλο, το στάρκινγκ ντελίσιους. Η συστηματική του καλλιέργεια ξεκίνησε το 1975 και πήγε καλά γιατί το μήλο αυτό ευδοκιμεί σε δροσερά μέρη όπως εδώ. Ένας πρόχειρος υπολογσιμός λέει πως από αυτό το μήλο ζουν περίπου 3.000 άτομα χώρια οι υπάλληλοι του συνεταιρισμού. Χρυσό είναι το μήλο, σκέφτομαι, όχι κόκκινο….

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά
Πηγή Zagorin.gr

Περπατάμε μέσα στη βουή των μηχανών, ιμάντες σπρώχνουν τους ροδοκόκκινους καρπούς, δεξαμενές με νερό τους ξεπλένουν μεθοδικά, περονοφόρα οχήματα μεταφέρουν συνεχώς τα ξύλινα κουτάκια με το σήμα «Ζαγορίν». Φεύγοντας δαγκώνω ένα μήλο με ένα κρότο στο στόμα σαν να σπάζει ξύλο: πολύ πολύ τραγανό. Έχει πολύ καλή γεύση και πολύ υψηλά σάκχαρα, λένε οι γεωπόνοι. Ειδικά μετά από ζεστά καλοκαίρια τα μήλα γίνονται ακόμη γλυκύτερα. Τρώγοντας το μήλο μου φεύγω χαιρετώντας τον κόσμο στον μοσχομυριστό πλανήτη «Στάρκινγκ Ντελίσιους».

«Υλήεν» σημαίνει «δασωμένο»

«Ξέρετε τι σημαίνει ο τίτλος του μαγαζιού;» ρωτάω την γλυκιά πιτσιρίκα που μας σερβίρει τους καφέδες στο «Υλήεν», στην πλατεία της Ζαγοράς. «Δασωμένο» μου απαντάει με όλη την υπέροχη αφέλεια της εφηβείας της και με το «Ευχαριστώ» μου τρέχει στις τρεις φιλενάδες της που παίζουν με τα κινητά τους τηλέφωνα. Το δειλινό πέφτει παγωμένο στα στενά του χωριού. Στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ο παπάς σβήνει τα φώτα και η λάμψη του χρυσοντυμένου τέμπλου χάνεται στο σκοτάδι που μυρίζει λιβάνι. Ο ναός κατασκευάστηκε το 1765, το τέμπλο το έφτιαξαν μοναχοί και το ναό πετράδες από τη Μολδοβλαχία. Λίγο παραπάνω τα φωτισμένα παράθυρα κάτω από το Αρχοντικό Δρακόπουλου μαρτυρούν ότι ακόμα δουλεύουν οι γυναίκες του Αγροτουριστικού συνεταιρισμού: μοσχοβολάει γλυκό φιρίκι εξάλλου. Στη γειτονιά της Αγίας Κυριακής πιτσιρικαρία πάει στα φροντιστήρια, και μπαινοβγαίνει στις καφετέριες. Φυσάει άγριος βοριάς απόψε. Θυμήθηκα βάζοντας το σκούφο μου ένα παλιό δημοτικό τραγούδι «Σε παρακαλώ βοριά μου, φύσα σιγανά, ν’ αρμενίζουν τα καράβια τα ζαγοριανά…». Όπως ήταν φυσικό ο βοριάς απόψε αγνοεί τις επικλήσεις του τραγουδιού. Παγώσαμε…

Κάτω από το μεγάλο μπαλκόνι της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου του 1743, σπίτια σπαρμένα μέσα στα γκριζοκόκκινα θάμνα και τα γυμνά δέντρα ορίζουν το τελευταίο χωριό της ανατολικής ακτής. Το Πουρί είναι το φυλάκιο του ανατολικού Πηλίου. ‘Εχει την καλύτερη θέα στη θάλασσα και μια μικρή κοινωνία που ζει από τα μήλα και τα κάστανα. Κι εδώ υπήρξαν χρόνια ακμής. Τα φανερώνει το εντυπωσιακό αρχοντικό Γεωργαλή με τον ονειρικό κήπο. Παλιότερα λέγαν οι χωριανοί πως τις πεζούλες τις έφτιαξε ο άρχων Γεωργαλής  απλώς για να χει δουλειά ο κόσμος…

Περπατώ για λίγο έξω από το Πουρί κοιτάζοντας μακριά τα υπέροχα – κόκκινα αυτή την εποχή – δάση με οξιές που σκεπάζουν τις πλαγιές του βορεινού Πηλίου. Δυστυχώς δεν έχουμε έρθει με το κατάλληλο όχημα για να τα διασχίσουμε. Την άλλη φορά θα πάμε προς τα εκεί. Να ψάξουμε να βρούμε και το ερειπωμένο χωριό φάντασμα, την Παλιά Μιτζέλα, η οποία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής αλλά καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1828 και για πάντα. Στο Πουρί οι παλιοί λένε πως «Η Μ’τζέλα πουλήθηκε σα τσιφλίκι στο Σαμσαρέλλο. Αλλά τώρα είναι παρατ’μένο.»… Σχεδόν άφαντο για την ακρίβεια…

Travels by Travelers Βόρειο Πήλιο: Στη Ζαγορά και τα δάση της Ελλάδα Θεσσαλία Διαδρομές  Ζαγορά

Μεσημέριασε και λέω να αφήσω για λίγο το βουνό. Ας κατηφορίσουμε στην Ανάληψη, στην παραλία με τα μεγάλα, στρογγυλά, βότσαλα να τσιμπήσουμε κάτι στο «Πλυμάρι». Στην χωμάτινη καρδιά του βορινού Πηλίου θα μπούμε την επόμενη φορά….

Που βρίσκεται;

Στο μαγευτικό Πήλιο! Η Ζαγορά απέχει 47 χλμ. από το Βόλο και η Μακρινίτσα 17 χλμ. Για την ωραία ασυνήθιστη χωμάτινη διαδρομή Ζαγορά – Μακρινίτσα από το βόρειο Πήλιο θα χρειαστείτε τώρα το χειμώνα αληθινό 4Χ4 (πολλά ντελικάτα πανάκριβα SUV ίσως ζοριστούν στα χιόνια και τις λάσπες). Ο χωματόδρομος από το Πουρί ως τον Οβριό είναι σχετικά ομαλός. Από εκεί και πάνω θα φτάσετε στα Κοκκινόγεια απροβλημάτιστα (σε όλες τις μεγάλες διασταυρώσεις μέσα στο δάσος υπάρχουν παλιές φθαρμένες, αλλά κάπως αναγνώσιμες κίτρινες πινακίδες). Στα Κοκκινόγεια θα στρίψετε αριστερά – νότια και θα χρειαστείτε ένα καλό χάρτη ή GPS για να φτάσετε κάτω από τη Μακρινίτσα (υπάρχουν διασταυρώσεις που θα σας στείλουν πάνω από τα Χάνια και την Πορταριά: όρεξη να χετε..). Οι αποστάσεις είναι (όλο το χώμα δηλαδή!) : Πουρί – Οβριός: 8χλμ., Οβριός – Κοκκινόγεια: 13 χλμ., Κοκκινόγεια – Κουκουράβα: 21 χλμ.

Center map
Traffic
Bicycling
Transit

ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΗ ΖΑΓΟΡΑ

Αρχοντικό Στάμου, Τ/24260-23880

Στεγάζεται το αρχοντικό Πάντου του 1865 και τα δωμάτια είναι έξοχα διακοσμημένα με πολύ γούστο και φωτεινά χρώματα. Έχουν θαυμάσιους κήπους και το πρωινό σερβίρεται στο ωραίο μπαρ «Αναμμέλλα».

Αρχοντικό Γκαγιάννη Τ/24260-23391

Στεγάζεται στο αρχοντικό Κωνσταντινίδη του 1770, ένα από τα παλιότερα και ομορφότερα σπίτια της Ζαγοράς (σε αυτό γεννήθηκε το 1880 ο ποιητής Πέτρος Μάγνης) τριγυρισμένο από έντυπωσιακούς κήπους.

ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΗ ΖΑΓΟΡΑ

«Πέτρος»: (τηλ:24260 23666) Δημοφιλέστατη ταβέρνα στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, με ωραία μαγειρευτά (σπετζοφάι, κόκορα χυλοπίτες, κλπ) λεμονάτο κατσικάκι, τράγο στη γάστρα, πίτα με τέσσερα κρεατικά και ψητά. Έχουν και μια καλή ψαροταβέρνα στο Χορευτό, τον «Σώγαμπρο».

«Πλυμάρι»: (τηλ:6977 706151, 6973 409930) Από τις ωραιότερες παραθαλάσσιες ταβέρνες της Ελλάδας! Μικρή, απλή όσο δε γίνεται, ζεστή, πάνω σε μια ακτή με χοντρά μεγάλα βότσαλα όπου φτάνεις με τα πόδια (από την παραλία της Ανάληψης). Ζυμωτό ψωμί, ολόφρεσκα ψάρια, χόρτα, λίγα μαγειρευτά και η μοναδική (χαμένη πια στην τουριστική Ελλάδα) αίσθηση ότι σε ταΐζει το σόι σου!

«Μεϊντάνι» ή «Στης Νίκης» (τηλ: 24260 22626, www.meintani.gr): Ταβερνείο με εξαιρετική κουζίνα. Τράγος στη λαδόκολλα και κοκκινιστός, ριγανοκεφτέδες, μανιτάρι μαρινάτα, χοιρινό, σπετζοφάι και πολλά νόστιμα, για όλα τα γούστα ακόμα και για χορτοφάγους!

«Ο Πατής» (τηλ: 24260 22202). Εξαιρετική πηλιορείτικη κουζίνα. Σπεσιαλιτέ το χοιρινό στη γάστρα, το λεμονάτο κότσι, τα μανιτάρια φούρνου και το σπετζοφάι. Πολύ καλό δικό τους τσίπουρο.

 

Προηγούμενο άρθροΜικρός παράδεισος στο Elatos Resort and Health Club
Επόμενο άρθροΣτην Τήνο κτυπά η καρδιά της κουζίνας των Κυκλάδων
Ο Αντώνης ξεκίνησε το ταξίδι πηγαίνοντας στην Κρήτη να σπουδάσει μαθηματικά και ακόμη δεν το έχει σταματήσει. Μετά από μια μακρά πορεία, ποικίλες σπουδές και αμέτρητα χιλιόμετρα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τις εκδόσεις Road ως επικεφαλής χαρτογράφος. Παράλληλα συνέχισε να μπερδεύει τα βιβλία που διαβάζουμε ταξιδεύοντας με αυτά που μας ταξιδεύουν και γι αυτό έγραψε τέσσερις μεγάλους ταξιδιωτικούς οδηγούς Road (για τη Μακεδονία, το Άγιο Όρος και τη Χίο) και ακόμη αρκετά ταξιδιωτικά βιβλία, στις εκδόσεις Φυτράκη, Αδάμ Πέργαμος , Λιβάνη και Ίνδικτος. Γνωρίζει όσο ελάχιστοι ταξιδιωτικοί συγγραφείς την Ελλάδα και συνεργάστηκε για χρόνια με ολες τις μεγάλες ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά γράφοντας πολλούς ταξιδιωτικούς οδηγούς και σχεδιάζοντας χάρτες για διάφορους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και το περιοδικό «National Geographic». Μαζί με τη Μάγια Τσόκλη έφτιαξαν το ταξιδιωτικό περιοδικό “Passport”, της «Καθημερινής» όπου έγραφε για χρόνια ιστορίες από τις πιο άγνωστες γωνιές της Ελλάδας. Έχει φτιάξει ταξιδιωτικά apps και ήταν αρχισυντάκτης στο ταξιδιωτικό τμήμα της εφημερίδας «Έθνος». Ήταν διευθυντής προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό (έχει πολλές εκατοντάδες ώρες στο «ραδιοφωνικό αέρα») και γραφει για πολλά χρόνια σε περιοδικά για τη θάλασσα και τις καταδύσεις. Είναι δημιουργός του travel blog www.thegreektraveller.com και διευθύνει το αθηναϊκό γραφείο του ταξιδιωτικου οργανισμού My Odyssey Ltd, σχεδιάζοντας πολυτελή ταξίδια Κινέζων στην Ελλάδα. Όμως πέρα και πάνω απ όλα αυτά γράφει για να ταξιδεύει. Και ταξιδεύει για να γράφει…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here