Βαθιά Ελληνίδα στη ψυχή, δραστήρια πολίτης του κόσμου, πολιτογραφημένη Τοσκανέζα εδώ και δεκαετίες, η Coralia Γκέρτσου-Pignatelli καλλιεργεί έναν εντυπωσιακό αμπελώνα, παράγει μια σειρά από  διεθνώς αναγνωρισμένα κρασιά και χαίρεται να μοιράζεται την πολύχρονη εμπειρία της  με τους καλεσμένους της, στην αγροτουριστική μονάδα του κτήματος Castell’in Villa,  στην καρδιά των Κιάντι και της Τοσκάνης.

Καθημερινός ο έλεγχος του κτήματος και των αμπελώνων από την κυρία Πινιατέλλι.

Η Κοραλία

Πως θα μπορούσε κανείς να περιγράψει την Κοραλία Γκέρτσου-Πινιατέλλι; Θα λεγα ότι είναι μια παντοτινή έφηβη με μια μεταδοτική δίψα για ζωή, τελειομανής, αεικίνητη, δημιουργική και παθιασμένη.  Την έχω δει ξημερώματα να σκαρφαλώνει στο τρακτέρ με τους εργάτες που της δείχνουν έναν απέραντο σεβασμό, να κλαδεύει, να τρυγά, να δίνει οδηγίες για κάθε φάση της οινοποίησης και  να οδηγεί φουριόζα το μικρό σκονισμένο Panda 4X4 μέσα στους χωματόδρομους του κτήματος και ανάμεσα στα κλίματα. Μητέρα 2 παιδιών και γιαγιά 3, την έχω ακούσει να μιλά με ενθουσιασμό για Βυζαντινή Ιστορία, για ανασκαφές, για Τέχνη, για κυνήγι, για το κτήμα της στη Σάμο, για τον επόμενο αμπελώνα που θα φυτέψει… Την έχω παρακολουθήσει να κλείνει δουλειές στη Νορβηγία, να γηροκομεί με υπομονή την «γιαγιά» της μικρής αγέλης κυνηγόσκυλων βίσλα με τα οποία συγκατοικούσε, να ασχολείται μόνη με τα λογιστικά της επιχείρησής της και να ψήνει την νοστιμότερη Bisteca Fiorentina… Έχει τη στόφα των ανθρώπων που ανοίγουν δρόμους,  που αψηφούν τις δυσκολίες, που προκαλούν τη ζωή…

Η παιδική της ηλικία τη βρήκε να παίζει στα στενά του Ψυχικού την εποχή του εμφυλίου και η εφηβεία της να μελετά σε σχολειά της Ελβετίας. Σε μόνιμη αναζήτηση, ταξίδεψε πολύ την  Ευρώπη και την  Αμερική, σπούδασε από Ορυκτολογία μέχρι Ιστορία της Τέχνης και στα τέλη της δεκαετίας του 50, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα και στην οικογενειακή επιχείρηση «Βιοφάρμ». Ήταν η χρυσή εποχή του Κολωνακίου, των διανοουμένων, του  Βυζαντίου, του Ελληνικού και της Λυκόβρυσης και τότε, η Κοραλία γνώρισε τον σύντροφο της ζωής της, στο πρόσωπο ενός ευγενούς καταγωγής Ιταλού διπλωμάτη. Ταξίδευαν μαζί το κόσμο και τα καλοκαίρια αρμένιζαν στα νησιά με το καΐκι του. Το 67 αποφάσισαν  «να βάλουνε μαζί ρίζες» κάπου στη Τόσκάνη.

Η Κοραλία Πινιατέλι, με φόντο τα κτήματα του Castell in Villa

Τα Κιάντι εκείνη την εποχή ήταν γοητευτικά, όμως ερειπωμένα και παρατημένα από τους αγρότες που μετανάστευαν για δουλειά προς τον Βορρά.  Με την πρώτη ματιά στο Castell’in Villa άλλαξε η  ζωή τους. «Όταν είδα το κτήμα, τρελάθηκα!» λέει η Κοραλία. «Ήταν ανοικτό και είχε τον ουρανό της Ελλάδας»!

 

Τα Κιαντι

Η θαυμάσια θέα προς τη Σιένα

Αγαπημένος προορισμός Εγγλέζων και Γερμανών, Καναδών και Αμερικάνων, τα Κιάντι με τους αμπελώνες, τους ελαιώνες και τα αγροτόσπιτα, τους λόφους και τα κυπαρίσσια, απλώνονται  μεταξύ Φλωρεντίας και Σιένας. Είναι δικαίως το πιο δημοφιλές κομμάτι της Τοσκάνης, ένα μάθημα αισθητικής ισορροπίας αλλά και υψηλής ποιότητας ζωής.

Ιστορικά, η Λίγκα των Κιάντι δημιουργήθηκε τον 14ο αιώνα με στόχο να προστατεύσει τη γη που επιθυμούσαν τόσο  η Σιένα όσο και η Φλωρεντία. Αυτός ο συνασπισμός εξακολουθεί να υφίσταται, όχι πλέον για να προστατέψει εδάφη, αλλά για προωθήσει -με το ίδιο πάντα σύμβολο, τον μαύρο πετεινό-  τα προϊόντα του, και κυρίως το διάσημο Κρασί του.

 

Το κτήμα και ο ξενώνας La Gazzara

Η Principessa –όπως την αποκαλούν όλοι- Coralia Pignatelli della Leonessa είναι λοιπόν η τυχερή «πυργοδέσποινα» του  Castell’in Villa, αυτού του μικρού μεσαιωνικού οικισμού που χρονολογείται στον 13ο αιώνα, απλώνεται σε 300 εκτάρια (3000 στρέμματα) και έχει γίνει σήμερα συνώνυμο με έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των κρασιών Chianti Classici.

Η χώροι του εστιατορίου, της οινοθήκης και των γραφείων του οινοποιείου. 

Ζει στον κεντρικό πύργο της ιδιοκτησίας, κτίσμα του 1200, και από το δωμάτιό της μπορεί να αγναντέψει τους πύργους της κοντινής Σιένα, τους ήπιους λόφους με τα αμπέλια που ποτέ δεν μοιάζουν ίδιοι, τους προσεγμένους χρυσοπράσινους ελαιώνες που παράγουν ένα έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, τα χωράφια με τα κατακίτρινα ηλιοτρόπια και φυσικά τα δάση, τους πλούσιους κυνηγότοπους που κρύβουν λαγούς, φασιανούς και αγριόχοιρους. Η Ελλάδα που φέρει μέσα της βρίσκεται παντού στο σπίτι: στα έργα Τέχνης, τα βιβλία, τα αντικείμενα.

Γύρω από τον πύργο,  τα κτίρια με τους αιώνες πολλαπλασιάστηκαν: αγροικίες, μοναστήρια, εκκλησιές ανακαινίστηκαν και άλλαξαν χρήση. Κάποια κτίσματα έγιναν επισκέψιμα, άλλα φιλοξενούν τους εργάτες του κτήματος, άλλα το οινοποιείο,  το εστιατόριο, τους  χώρους γευσιγνωσίας. Κάποια πετρόκτιστα ερείπια  περιμένουν να έρθει η ώρα της ανακαίνισης τους, ενώ το μοναστήρι του Castell’in Villa, η Gazzara, και ο  νεόδμητος ξενώνας του  κτήματος, η Capanna  (ένα αυτόνομο σπίτι δύο επιπέδων), υποδέχονται τους τυχερούς επισκέπτες της αγροτουριστικής μονάδας.

Ο Αμπελώνας και τα κρασιά

Οι αμπελώνες αναπτύσσονται σε 520 στρέμματα, σε 8 διαφορετικές περιοχές που καλλιεργούνται με ιδιαίτερη τέχνη και προσοχή, η κάθε μια με διαφορετικό έδαφος και μικροκλίμα.  Η οινοποίηση γίνεται σε ένα σύγχρονο και άρτια εξοπλισμένο οινοποιείο με ανοξείδωτες δεξαμενές και δρύινα βαρέλια όπου λαμβάνει χώρα όλος ο κύκλος της ωρίμανσης πριν την εμφιάλωση. Το κτήμα παράγει 5 κρασιά: 2 Chianti Classici – vintage και Riserva-  DOCG (Ονομασίας Προέλευσης Ελεγχόμενης και Εγγυημένης), 2 άλλα Τοσκανέζικα κόκκινα κρασιά  -Santacroce και Poggio delle Rose- IGT (Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης), ένα Vin Santo και μία grappa.

Tα Castell’in Villa Chianti Classico και Riserva παράγονται αποκλειστικά από την ποικιλία Sangiovese και ωριμάζουν σε παραδοσιακά δρύινα βαρέλια. Η διαφορά είναι στη διάρκεια ωρίμανσης στο βαρέλι, 12 μήνες για το Chianti Classico, 2 με 3 χρόνια για τη Riserva, που θα φτάσει στη κορύφωση της παλαίωσής της 6 με 15 χρόνια αργότερα. Ναυαρχίδα των κρασιών της Κοραλίας Πινιατέλλι είναι το Castell’InVilla Santacroce IGT Toscana. Δημιουργείται από ένα ισομερές χαρμάνι Cabernet Sauvignon και Sangiovese που αφήνεται να ωριμάσει για 18 μήνες μέσα σε γαλλικά βαρέλια. Κατά την οινοποιό,  το Santacroce είναι  ένα παράδειγμα κρασιού «Super-Tuscan», αποτέλεσμα μιας ευτυχούς ένωσης  με το terroir, δηλαδή, του τοπικού περιβάλλοντος, του μικροκλίματος, των παραδόσεων και της δημιουργικότητας της ειδικού.  Όσο για το Poggio alle Rose, ακολουθεί την ίδια διαδικασία οινοποίησης όμως μόνο με ποικιλία Sangiovese, ενώ το VinSanto που παράγεται σε περιορισμένη ποσότητα,  γίνεται από σταφύλια Trebbiano και Malvasia που συγκομίζονται προσεκτικά με το χέρι.

Η Σιένα

Η διάσημη κεντρική πλατεία της Σιένα, η Piazza del Campo

Η Σιένα, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco,  ανοικτό μουσείο Γοτθικής Τέχνης,  βρίσκεται μόλις 25 χιλιόμετρα από το κτήμα. Στην ακμή της,  κατά τον 13ο και 14 αιώνα,  ήταν  μία από τις πιο σημαντικές πόλεις της Ευρώπης. Με το μέγεθος του Παρισιού και τη Νότια Τοσκάνη υπό την κυριαρχία της, ήλεγχε τους μεγάλους εμπορικούς δρόμους που συνέδεαν τη Βόρεια Ευρώπη με τη Ρώμη,  είχε μια ανθούσα  υφαντουργία, λατρεία προς τις Καλές Τέχνες και μερικές από τις πιο ισχυρές ιταλικές τράπεζες.

Ότι ανεβαίνει κατεβαίνει και η παρακμή θα έρθει με την περίφημη επιδημία της πανούκλας, τον «Μαύρο Θάνατο» στα μέσα του 14ου αιώνα, που θα αφανίσει 50 εκατομμύρια Ευρωπαίους  και θα μειώσει το πληθυσμό της Σιένα από 100, σε 30 χιλιάδες ταλαίπωρους και αποκαρδιωμένους κατοίκους. Τα πάντα αποδιοργανώνονται, η ίντριγκα και το χάος κυριεύει τη ζωή, ο συντηρητισμός μπαίνει στις ψυχές και τις Τέχνες. Το δράμα θα ολοκληρωθεί με την πολιορκία της Σιένας στα μέσα του 16ουου αιώνα από τον Κάρολο Κουίντο (Κάρολο Α’ της Ισπανίας) και την παραχώρησή  της στην Φλωρεντία των Μεδίκων. Οι νικητές απαγορεύουν κάθε είδους ανοικοδόμησης και η Σιένα από ανεξάρτητο κράτος θα γίνει απλά ένα κέντρο συναλλαγών.  Η πόλη παγώνει στον χρόνο, διατηρώντας αναλλοίωτο το μεσαιωνικό της χαρακτήρα που σήμερα τιμούν εκατομμύρια επισκέπτες.

Το Πάλιο

Την τελευταία φορά που επισκέφθηκα την Κοραλία Πινιατέλλι φρόντισα να συμπέσω με τη  μεγάλη γιορτή της Σιένα, το «Πάλιο». Αν πιστεύετε ότι το Πάλιο, είναι απλά μια τουριστική ατραξιόν, γελιέστε! Είναι ένα σοβαρότατο θέμα, ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της πόλης που έχει τις ρίζες του στον 13ο αιώνα και που λαμβάνει χώρα 2 φορές το χρόνο,  στις 2 Ιουλίου και στις 16 Αυγούστου. Οι Σιενέζοι προετοιμάζονται σκληρά για την μεσαιωνική τους  ιπποδρομία στην οποία συμμετέχουν οι  17 συνοικίες της πόλης (που αρχικά δημιουργήθηκαν ως τάγματα για την άμυνά της), οι 17 contrade,  η καθεμιά με τα δικά της σύμβολα, χρώματα, φορεσιές και εμβλήματα. Το τρόπαιο, είναι ένα ζωγραφισμένο πανό, το «Πάλιο» -απ’όπου και η ονομασία της γιορτής- με την εικόνα της Παναγίας. Παρ’ότι οι κοινωνικές διαφορές μεταξύ των συνοικιών έχουν πλέον εκλείψει, τα μέλη των contrade συνδέονται ακόμα με ισχυρούς δεσμούς και δε διστάζουν να σκαρώσουν ίντριγκες και δολοπλοκίες, ακόμη και να δωροδοκήσουν, για να πάρουν την πολυπόθητη νίκη!

Ο αγώνας γίνεται  στη Piazza del Campo που μετατρέπεται για την ημέρα στο ωραιότερο ιπποδρόμιο του κόσμου!  Ο κόσμος στριμώχνεται γύρω και μέσα από τα κιγκλιδώματα, πλην κάποιων τυχερών Σιενέζων, εκ των οποίων και η δική μας Principessa Piniatelli,  που από τα μπαλκόνια των σπιτιών της πλατείας απολαμβάνουν, αφ’ υψηλού,  μετά κιαλιών και ποτών τον αγώνα. Έναν αγώνα που κρατά μόλις 90 δευτερόλεπτα!  Στη νικήτρια  contrada απονέμεται το  μεταξωτό λάβαρο, προς τρελή χαρά των μελών της που επιδίδονται σε παλιμπαιδισμούς και  ενθουσιώδεις πανηγυρισμούς για  ημέρες, σε αντίθεση με τους ηττημένους που δε μιλιούνται για τον επόμενο χρόνο…

Πληροφορίες στο: www.castellinvilla.com,
info@castellinvilla.com 
Τ/ +39 0577 359074

Πως θα πάτε

Πτήση για Ρώμη και από εκεί με νοικιασμένο αυτοκίνητο 266χλμ για Castelnuovo Berardenga κοντά στη Σιένα ή με τραίνο, 3 ώρες περίπου (www.trenitalia.com).  Ή με το αυτοκίνητό σας από Πάτρα για Ανκόνα (SuperFast Ferries, Anek, Minoan), και από εκεί, 240 χλμ. για τον προορισμό σας.

Castelnuovo Berardenga, Italy
broken clouds
9 ° C
9 °
9 °
93%
1.5kmh
75%
Πε
10 °
Πα
12 °
Σα
13 °
Κυ
9 °
Δε
8 °
Loading
Center map
Traffic
Bicycling
Transit
Προηγούμενο άρθροΟ Σεπτέμβριος ταξιδεύει στην Αμοργό
Επόμενο άρθροΤα ταξίδια των αναγνωστών μας: η Μάνη της Κατερίνας Κουσουρή σε 10 στάσεις
Η Μάγια Τσόκλη ταυτίζεται με την ταξιδιωτική δημοσιογραφία. Μετά από σπουδές κοινωνιολογίας στη Γαλλία και μια δεκαετία στο χώρο της Μόδας, μετακόμισε στον κόσμο της τηλεόρασης γράφοντας και παρουσιάζοντας τη σειρά ντοκιμαντέρ «Ταξιδεύοντας», μία από τις μακροβιώτερες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης που ακόμη και σήμερα προβάλλεται σε επανάληψη. Αφού όργωσε όλο το κόσμο, δημιούργησε με μια ομάδα πραγματικών ταξιδευτών το περιοδικό Passport των εκδόσεων της Καθημερινής που καθιέρωσε το προσωποκεντρικό ταξίδι εμπειρίας . Μετά από ένα σύντομο και οδυνηρό πέρασμα από τη πολιτική, βούτηξε και στα άγνωστα νερά της Παραγωγής: Ιδρυτικό μέλος της Μικροζυθοποιίας Κυκλάδων στην Τήνο που παράγει τη μπύρα ΝΗΣΟΣ, έφτιαξε το ετήσιο free press «ΤΑΜΑ η ελεύθερη έκδοση της Τήνου» και τελευταία, με τους παλιούς της συνεργάτες του Passport, το online ταξιδιωτικό περιοδικό www.travelsbytravelers.com.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here